Siggi segir

Fluttur

2007-06-03T19:33:00.001-07:00

Sælinú.

Ég hefi fengið nóg af blogger.com. Hér með hefi ég flutt aðsetur mitt yfir á blog.central.is/sheidarr. Endilega lítið við...

og svo...

2007-01-24T03:47:00.000-08:00

var ekkert.

Blogger er búinn að vera með stæla við mig upp á síðkastið en virðist hafa tekið mig í sátt núna. Í bili að minnsta kosti.

Ég er annars að íhuga að flytja bloggfærslur mínar annað. Sjáum hvað setur

Íslenskt menningarlíf

2006-11-02T06:16:00.000-08:00

Ég held að íslenskt samfélag sé á góðri leið með að leysast upp í vitleysu, eða hreinlega í skítalykt eins og Jónína myndi orða það. Sú umræða hefur tröllriðið fjölmiðlum að undanförnu hvort það geti talist list að míga á næsta mann og í gær var viðtal á Rás2 við ungann listamann á Akureyri sem ætlar að koma nakinn fram. Það er svo sem ekki í frásögur færandi að hann ætli að vera nakinn heldur ætlar hann líka að vera meðvitundarlaus. Hann hyggst snúa við sólarhringnum og taka inn svefnlyf og liggja svo þarna eins og þvara. Rogginn sagði hann svo frá því að hann hefði ekkert viljað vera að útskýra sínar pælingar heldur yrði hver og einn að meta þetta á eigin forsendum. Auðvitað vill hann ekki útskýra sínar pælingar því þær eru engar. Eða í það minnsta ákaflega ómerkilegar og það að míga á fólk er ekki list. Ég geri mér það ljóst að hér á að ríkja frelsi, m.a. í listsköpun en þetta er bara rugl. Mér finnst í raun að rökræður, um hvort svona lagað sé list, séu móðgun við raunverulega listamenn.
Svo eins og þetta sé ekki nóg þvæla í einu þjóðfélagi, kemur tillaga frá Mannréttindanefnd Reykjavíkur, þess efnis að breyta eigi grænum köllum umferðaljósanna í grænar kerlingar í þágu jafnréttis kynjanna. Af hverju er það karl sem segir hvenær við megum ganga en ekki kona? Þvílíkt endemis rugl. Hefur þetta fólk ekkert betra að gera en að eyða tíma sínum í svona þvætting. Það liggur við að mér sé nóg boðið.

Góðar stundir

Siggi.

Nauðganir

2006-10-25T17:19:00.000-07:00

Í kjölfar þriggja hrottalegra nauðganna í Reykjavík, hefur verið mikil umræða um slíka glæpi í fjölmiðlum. Vitaskuld eru allir sammála um að hér er um að ræða hræðilegan glæp og menn sem slíkt gera, eigi sér öngvar málsbætur. Í dag heyrði ég viðtal á Bylgjunni við mann sem er meðlimur í karladeild feministafélagsins. Hann var ómyrkur í máli og sagði að víða væri pottur brotinn í því hvernig brugðist er við nauðgunum og sagði m.a. að við værum oft mjög fljót til að reyna að finna gerandanum einhverjar málsbætur. Þarna er ég honum hjartanlega sammála, hversu oft hefur maður ekki heyrt: hvað var hún að gera þarna, af hverju kom hún sér í þessar aðstæður, osfrv. Þessu þarf að breyta.
Ennfremur sagði þessi ágæti maður, sem ég bara man ekki nafnið á og biðst velvirðingar á því, að nauðganir væru alvöru mál bæri ekki að tala um þær í hálfkæringi. Þetta má vel til sanns vegar færa, þó að persónulega sé ég þeirri ónáttúru gjæddur að hafa nánast hvað sem er í flimtingum þegar sá gállin er á mér.

Hins vegar vil ég nú enda þennann pistil minn á eftir farandi ráðleggingu og er mér ekki hlátur í hug þegar ég rita þessi orð. Ég vil ráðleggja öllum þeim sem nauðga konum að fremja tafarlaust sjálfsvíg. Væri það hið mesta þjóðþrifaverk. Ég veit að ég tala hér óvarlega en mér er fullkomin alvara með þessu. Þetta er mín skoðun og ég er tilbúinn að verja hana hvenar sem er.

Gerrard eða Rommel

2006-10-22T08:17:00.000-07:00

Rommel er líklega eini maðurinn sem barðist fyrir Þjóðverja í seinni heimstyrjöld sem talað er vel um í umfjöllunum um það stríð. Hann er sagður hafa verið snillingur á sínu sviði. Þá telst það honum einnig til tekna að hafa tekið þátt í banatilræði við Hitler. Rommel var atvinnuhermaður sem barðist fyrir föðurland sitt en trúði ekki á nasismann. Hann trúði á Þýskaland.

Í dag horfði ég á leik Man. Utd og Liverpool og sá þar mann með svipað vandamál, Steven Gerrard. Hann er eini leikmaður Liverpool sem ég, sem United maður, get talað vel um. Hann berst af hörku og drengskap fyrir sitt lið. En hann er bara staddur röngu meginn við víglínuna og berst fyrir glötuðum málstað eins og Rommel forðum. Ég mæli hins vegar með því að hann færi sig yfir til minna manna fremur en að gera banatilræði við Benitez eða hvað hann nú heitir hershöfðingi Rauða hersins. Liverpool getur fengið Fletcher í staðinn...

Glory glory Man United

Tær! snilld...

2006-10-16T17:34:00.000-07:00

Eins og væntanlega flestum væntanlegum lesendum er ljóst héldum við hjónin upp á afmæli okkar með sameiginlegum samfögnuði um síðustu helgi. Var það góð veisla og tel ég að menn hafi verið al sáttir. (Nema hugsanlega Konráð, honum sinnaðist við Selju en það er önnur saga(gömul og ný)). Ég tel ekki ráðlegt að endursegja efni veislunnar í smáatriðum hér enda borgar sig aldrei að úthella sínum innstu leyndarmálum á vefsíðum. (engin skot) Skemmst er frá því að segja að eitthvað var um nekt, talsverð ölvun var á svæðinu, lítið var um ryskingar og meiðsli alveg í lágmarki.
Ég vil þakka öllum sem þetta lesa, og voru á svæðinu, fyrir frábæra frammistöðu.

Og enn og aftur: Tær! snilld...

Bara fyndið

Kveðja Siggi.

2006-10-09T19:11:00.000-07:00

Ég held að ég sé hamingjusamur maður. Mér líkar vel lífið þessa dagana, stunda mína vinnu og mitt nám, á yndislega fjölskyldu og hef það gott. Margir ánægjulegir atburðir framundan. Við hjónin ætlum að halda sameiginlega afmælisveislu um næstu helgi. Ég fæ nú eiginlega bara að fljóta með, hún varð 25 þann 10 september, en ég var bara að verða 27 í dag, ekkert merkilegt afmæli. Þetta verður að öllum líkindum vaðandi veisla, tómt vesen og vitleysa ef ég þekki mitt fólk.
Nú, aukinheldur stefnum við út fyrir landsteinana, nánar tiltekið til Lundúna, í góðra vina hópi. Bókuðum gistingu á farfuglaheimili sem lofar stanslausu partyhaldi, líst vel á það. Þar á eftir fylgja svo jólin og Hrabbó verður eins árs og svona. Tóm sæla þar...

Ef líf mitt væri ekki svona frábært held ég að ég myndi flytja á Tálknafjörð og fá mér þar launkofa til að búa í.

E.s.

hefi gert lítlsháttar breytingu á uppsetningu þessa bloggs. nú ættu þeir sem það vilja að geta

sagt skoðun sína á þvaðri mínu.

Blómakveðja

Siggi.

Húðflúraður á skólabekk

2006-09-08T16:35:00.000-07:00

Það er gjörsamlega allt að gerast hjá mér þessa dagana. Ég fór fyrir tæpri viku og fékk mér þriðja tattooið. Bara gaman að því. Svo hófst fyrri staðlota í KHI á mánudaginn og þar með gerðist ég formlega háskólanemi. Ég hef sem sagt farið á fætur rétt fyrir sjö alla þessa viku til að komast til höfuðborgar mannanna á tilsettum tíma. Þetta er ekki gott ef maður er nátthrafn eins og ég. Þar af leiðandi hef ég neyðst til að drekka ótrúlegt magn af orkudrykkjum og verð væntanlega mígandi á hálftíma fresti fram að jólum. Annars er þetta búið að vera ótrúlega skemmtileg vika í skóla og ég man ekki eftir því að hafa upplifað annað eins. (Þ.e. þegar ég hef mætti í tíma, oft hef ég skemmt mér í skólanum utan kennslustundanna og þá sérstaklega í námsráðgjafahorninu...)

Fleira er ekki að frétta af mér, alla vega nenni ég ekki að skrifa um það... eða jú reyndar. Ég borðaði sviðakjamma í hádeginu í dag. Helvíti gott

Sigurður Heiðarr

Námsmaður

Sma væl

2006-09-01T18:45:00.000-07:00

Mig langar bara að biðja þá sem kíkja á bloggið mitt til að hripa amk nafnið sitt í commenta reitinn. Bara svo ég viti hver þið eruð...

Erfitt að segja bara bless

2006-08-20T17:59:00.000-07:00

Stundum lendir maður bara í slagtogi með röngu fólki. Þegar ég var ungur og óreyndur átti ég í skammlífu ástarsambandi við stelpu. Þetta samband gekk ekki upp og lauk því með eftirfarandi afleiðingum.

Þín angist vex og vex
þú ert dæmd til að þjást
Þó þú vitir allt um analsex
veistu ekkert um ást.

Þú greiðir gjald fyrir þína synd
þú skalt bara bíða.
Þú ert hörmuleg hryggðarmynd
sem kannt bara að ríða.

Ömurleg og einskisverð
með egóið þitt stóra
Þú ert sú eina sem ekki sérð
að þú ert bölvuð hóra.

Útlit þitt er asnalegt
og innrætið líka
með þér er ekkert skemmtilegt
djöfuls sóðapíka.

Ég fann þetta fallega ljóð í fórum mínum um daginn og datt í hug að skella því herna inn sjálfum mér og öðrum unnendum ljóðlistar til óblandinnar ánægju.

Aldrei bitur

Siggi

Með sódómsku yfirbragði

2006-08-15T17:15:00.000-07:00

Mér finnst alltaf hálf hallærislegt þegar ,,upp kemur í þjóðfélaginu mikil umræða um samkynhneigð". Það vekur jafnvel hjá mér ofurlitla kátínu að nú á þessari miklu upplýsingaöld skuli menn enn vera að velta sér svona upp úr líferni annarra. Þegar styrjaldir geysa, ofbeldi er daglegt brauð meðal fólks (jafnvel gagnkynhneigðra) og margt fleira eru ákveðnir aðilar sem virðast halda að helst ógn sem að okkur steðjar sé fjölgun samkynhneigðra.
Eins og flestum ætti að vera kunnugt birtist nú á dögunum auglýsing í morgunblaðinu þar sem boðaðar voru leiðir til að losna úr viðjum samkynhneigðar. Skömmu síðar heyrði ég viðtal við einhvern guðfræðing þar sem hann þuldi upp allskyns tölfræði til stuðnings þess að slík meðferð bæri árangur. Bandarískar rannsóknir sýndu svo ekki væri um villst að hægt væri að ,,lækna" samkynhneigða. Næstum 30% árangur hefði náðst.
Hér er mín skýring á því. Nú er ég karlmaður. Segjum sem svo að allt mitt líf væri mér kennt að það væri rangt að vera karlmaður. Það væri fordæmt af samfélagi mínu og trúarbrögðum. Svo væri mér boðin meðferð eftir að allir væru búnir að vinna í því allt mitt líf að sannfæra mig um að eitthvað væri að mér. Líklega myndi ég fara í meðferðina með opnum hug og koma út dillandi mjöðmum og slúðrandi um vinkonur mínar...
Sjálfur hef ég ákveðna fordóma gagnvart heittrúuðum. Þó held ég að ekki sé rétt að bjóða þeim sem trúa statt og stöðugt á Guð og Jesú, einhverja meðferð. Jafnvel þó ég sé algerlega sannfærður um að trúarbrögð hafi kallað meiri hörmungar yfir heiminn en samkynhneigð.

Hýr en trúlaus

Siggi

Að gefnu tilefni

2006-06-29T19:05:00.000-07:00

Ég fann svarið við lífsgátunni um daginn... en svo gleymdi ég því aftur

Með blóðkreppusótt og innantökur

2006-05-28T18:35:00.000-07:00

Konan skaut því svona að mér í dag hvort ég væri alveg hættur að blogga. Ég svaraði því til að mér hefði bara ekki dottið neitt gáfulegt í hug. Svo mundi ég að skrif mín eru sjaldnast gáfuleg og ákvað því að láta það ekki stöðva mig. Mér datt fyrst í hug að byrja þessi skrif á að biðjast afsökunar á því hversu langt væri liðið frá síðasta bloggi en svo fannst mér það heldur hrokafullt. Ég held að það beri að fara varlega í að búast við því að almenningi standi ekki á sama um vefbókarfærslur mínar.
Annars er lítið að frétta af mér sem kemur lesendum við. Ég er mjög ánægður með sveitastjórnarkosningarnar en vildi að kosið væri oftar hér á landi. Það er ótrúlega fyndið að sjá og heyra þegar fulltrúar allra flokka mæta í spjallþætti fjölmiðlanna og lýsa yfir sigri sínum í kosningum. Þvílíkir aulabárðar sumir hverjir. Reyndar er ég ekki sáttur við það að systir mín sem hefur verið á lista vinstri grænna á Akranesi, frá því að þeir urðu til held ég, skuli ekki vera komin til valda í sveitastjórn eða hreinlega á þing. Þessvegna hefi ég ákveðið að koma henni í forsetaframboð. Held að það verðið fjör.

Ef ég væri spámaður myndi ég kalla mig Efraím...

Með fyrirfram þökk fyrir birtinguna

Einn í tilvistarkreppu

Framúrskarandi hugmyndir

2006-04-05T13:16:00.000-07:00

Ég er að hugsa um að gefa út niðjatal mitt. Sennilega sem frímerki eða eitthvað slíkt....
Datt bara svona í hug að deila þessu með þeim örfáu hræðum sem lesa bloggið mitt.

Knattleikur

2006-03-19T06:48:00.000-08:00

Ég tók þátt í einkar áhugaverðum knattspyrnuleik í gær. Þessi leikur var hin mesta skemmtun enda um vináttuleik að ræða þannig að leikgleðin var í fyrirrúmi. Leikurinn fór hægt af stað og menn þreifuðu varlega fyrir sér. Fljótlega færðist þó meira fjör í leikinn og fleiri fóru að láta til sín taka. Bæði lið spiluðu ágæta vörn en megin áhersla var þó lögð á sóknarleikinn enda skemmtir fátt áhorfendum eins og glæsileg mörk. Flestir leikmenn áttu góðan dag. Gunnur þurfti reyndar að fara af leikvelli um miðjan fyrri hálfleik, vegna meiðsla. Öddi, Jói, Sandra og Alli áttu fína spretti á miðjunni en eru greinilega ekki alveg komin í leikform. Sjálfur lék ég í hjarta varnarinnar ásamt Kára, Árni og Hjalli komu svo sterkir inn sem bakverðir. Við stóðum vörnina með ágætum en vorum kannski óþarflega værukærir á köflum og áttum það til að gleyma okkur þegar við fórum fram að styðja við sóknarleikinn. Ég vona að minnið svíki mig ekki en mig minnir að markvörðurinn heiti Tinna. Það óskast leiðrétt fari ég með rangt mál. Hún fór á kostum í markinu en skorti þó sjálfstraust á til að byrja með. Konni og Ingibjörg léku svo allann leikinn í sókninni. Skemmst er frá því að segja að þau áttu bæði stórleik, voru vinnusöm og ógnandi allann leikinn, unnu vel hvort fyrir annað og skorðu drjúgt. Var það mál manna að Konni hefði verið maður leiksins en hann skoraði stórglæsilegt mark með hjólhestaspyrnu rétt fyrir utan vítateig.

Vinur minn...

2006-03-08T17:46:00.000-08:00

Þú vinur minn villti
sem vaknar ei meir.
Þitt er allt sem lifir
og allt sem deyr.

Í faðmi fjallanna
finn ég þig.
Þar felurðu óttann, eilífðina
ástina og mig.

Í örmum þínu athvarf
er ógnir fara á stjá
Þú ert angistin í sálinni
og allt sem ég á.

Þú lifir í ljóðum mínum
lífs míns stærsta synd.
Alltaf er ég sé þig,
augu mín reynast blind.

Þú býrð í brjósti mínu
ert barnatrúin mín.
Í erfiðleikum ósjálfrátt
alltaf ég leita þín.

Áfram hyggst ég halda
og horfa fram á veg.
En aldrei verðum við aðskildir
vinur þú og ég.

Tarmangani

2006-03-08T17:21:00.000-08:00

Ég hefi látið skerða hár mitt. Eftir að hafa verið með hár niður á axlir í mörg herrans ár hefi ég látið klippa mig stutt. Nú er ég borgarlegur til höfuðsins. Þetta er hin undarlegasta aðstaða að vera í. Ég veit varla hvernig ég á að haga mér. En maður verður að breyta til öðru hvoru, ég er allt of ungur til að festast í viðjum vanans.

Missir

2006-02-15T10:15:00.000-08:00

Að kveðja getur verið eitthvað það erfiðasta sem við þurfum að gera um ævina. Að sleppa takinu og leyfa einhverjum að fara er oft næsta ómögulegt. Því miður er þetta ekki eitthvað sem verður auðveldara því oftar sem við þurfum að ganga í gegnum þetta ferli.
Þegar einhver deyr sem við höfum jafnvel þekkt allt okkar líf hverfur stór hluti af tilveru okkar. Þetta er eitthvað sem verður ekki breytt. Sem betur fer læknar tíminn þessi sár. Öllu erfiðara er að kveðja aðila sem við elskum heitar en nokkuðu annað en höfum aldrei fengið að sjá. Þau sár eru lengur að gróa.

52% Abnormal, það segir sig sjálft.

2006-01-28T17:30:00.000-08:00

Ég bara gat ekki annað en sett þetta líka hérna inn. Þetta er bara snilld...

***You Are 52% Abnormal***
You are at high risk for being a psychopath. It is very likely that you have no soul.
You are at high risk for having a borderline personality. It is very likely that you are a chaotic mess.
You are at low risk for having a narcissistic personality. It is unlikely that you are in love with your own reflection.
You are at medium risk for having a social phobia. It is somewhat likely that you feel most comfortable in your mom's basement.
You are at low risk for obsessive compulsive disorder. It is unlikely that you are addicted to hand sanitizer.
How Abnormal Are You?http://blogthings.com/howabnormalareyouquiz/

Hvað er ég eiginlega gamall??

2006-01-28T17:25:00.000-08:00

***You Are 27 Years Old***
Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe.
13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world.
20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences.
30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more!
40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax.
What Age Do You Act?http://blogthings.com/whatagequiz/

Að blogga eða blogga ekki...

2006-01-24T04:56:00.002-08:00

Ég held að ég sé ekki mikill ,,bloggari” að eðlisfari. Ég gleymi oftar en ekki þessum vettvangi þegar kemur að því að koma skoðunum mínum á framfæri. Ég geng um heilu vikurnar, jafnvel mánuði með allskonar gáfulega pistla í höfðinu en þegar ég man loks eftir því að setjast niður til að,,blogga” þá er allt horfið. Það er kannski bara fyrir bestu...
Annars sagði átrúnaðargoð mitt um daginn að tónlistin væri hans blogg, hans dagbók. Kannski blogga ég bara daglega með endlausum kjaftavaðli, því það er alveg á hreinu að ég get aldrei lært að halda mér saman.

Góðar stundir.

Að blogga eða blogga ekki...

2006-01-24T04:56:00.001-08:00

Góðar stundir.

Að blogga eða blogga ekki...

2006-01-24T04:56:00.000-08:00

Góðar stundir.

Ei má satt kyrrt liggja.

2006-01-11T16:15:00.000-08:00

Ég hef ýmsar upplýsingar um aðila í þjóðfélaginu. Sumt af þeim er það sem kallast viðkvæmar upplýsingar. Kannski ég ætti að koma þeim til DV.

Seg mér allt

2006-01-08T12:45:00.000-08:00

Lofaði Jóa Waage að ég myndi smella þessu hérna inn þannig að það er eins gott að standa við það.

Svarið þessu sjálf eftir bestu sannfæringu....
1. Hver ert þú?
2. Erum við vinir?
3. Hvenær hittumst við fyrst og hvernig?
4. Ertu hrifin(n) af mér?
5. Langar þig að kyssa mig?
6. Láttu mig hafa gælunafn og útskýrðu afhverju þú valdir það.
7. Lýstu mér í einu orði.
8. Hvernig leist þér á mig þegar þú sást mig fyrst?
9. Lýst þér ennþá þannig á mig?
10. Hvað minnir þig á mig?
11. Ef þú gætir gefið mér eitthvað hvað myndi það vera?
12. Hversu vel þekkiru mig?
13. Hvenær sástu mig síðast?
14. Hefur þig einhvern tímann langað til að segja mér eitthvað en ekki getað það?
15. Ætlaru að setja þetta á bloggið þitt svo ég geti skrifað um þig?

Fákurinn beislaður

2005-11-20T12:22:00.000-08:00

Ég hefi ákveðið, þar sem ég hef aðeins mjög sjaldan eitthvað gáfulegt fram að færa, að birta stundum ljóð eftir sjálfan mig hér. Bara svona til að sýna einhvern lit.

Nýr dagur
Ég er á mörkum alls og einskis,
lífs og dauða.
Ég stari köldum augum í djúpið,
tóma og auða.
Ég er ómerkur fallinn í val
forfeðra minna.
Ég leita í sálu minni að svari sem er
hvergi að finna.
Í blóði mínu brennur skömmin
óttinn við fallið.
Ég öskra á hjálp, í von um að enginn
heyri kallið.
Mín tár, mín beiskja, mín svarta synd,
skulu falin.
Uns hjarta mitt, sál mín og sorg
falla í valinn.

Af hýrleik Sigurðar

2005-10-28T13:30:00.000-07:00

Í dag var ég hýr. (eða svoleiðis)

Ég fór og sótti son minn á leikskólann. Þegar ég kom inn á deild til að handsama kauða færðist hann undan er ég hugðist kyssa hann. Kunni ég þessu undabrögðum pilts illa og hafði orð á því við hann. Eftir nokkrar fortölur sá hann að sér og kyssti föður sinn. Gladdi það mig. Til að skýra þetta athæfi hans fyrir mér lét Unnur vinkona mín, sem einmitt gætir Helga Heiðars á leikskólanum, þau orð falla að ég hefði náttulega aldrei kysst skeggjaðann karlmann og skildi þess vegna ekki viðbrögð sonar míns. Mér til mikillar ánægju gat ég litið djúpt í augu hennar og svarað af fullri alvöru og í allri hreinskilni: ,,Jú víst"

Það verður enginn sannur karlmaður án þess að hafa kysst annann karlmann.

Á notalegum nótum

Siggi

,,í rökkri óttans, hvíslar sálin ég elska þig"

2005-10-03T17:00:00.000-07:00

Það er undarleg tilfinning að setjast niður til að skapa eitthvað, til að skrifa en ná ekki að festa orðin niður. Ég heyri í höfði mínu undarlegt bergmál eða ef til vill heldur einhvers konar óm þess sem ég vildi sagt hafa.
Friðhelgi einkalífs míns hefir því verið rofin!

Góðar stundir

Siggi

2005-09-27T14:52:00.000-07:00

Davíð stórvinur minn sendi mér skilaboð sem hljóðuðu svo: ,,Klukk"
Hafi ég misskilið hann rétt ber mér því að segja frá einhverjum 5 atriðum um mig og jafnframt klukka 5 aðra. (Virkar soldið á mig svona eins og þegar maður var að fá keðjubréf í 3.bekk en what ever)

1.Ég er stór maður í öllum skilningi þess orðs.
2.Ég er kvæntur og á eitt barn og annað á leiðinni.
3.Ég vinn á leikskóla.
4.Sálarlíf mitt er ein stór og djúpstæð flækja.
5.Ég er síðasti víkingurinn.

Eftirtaldir aparassar fá klukk frá mér.
Raggi, Konni, Kári, Berglind, og Andri.

Tannliður

2005-08-31T10:23:00.000-07:00

Var hjá tannlækni áðan. Tannlækningar og tannlæknar eru víðáttufyndin fyrirbæri. Ég hef svo sem viðrað þessa skoðun áður á örðrum vettvangi en læt hana flakka hér samt. Mér finnst alveg hreint sérlega smellið, að nú á tímum hinnar allsráðandi tækni skuli tannlækningar ennþá vera stundaðar með tinnusteins verkfærum. (Allt að því allavega). Fólk fer í allskonar aðgerðir, sem áður fyrr kostuðu mánaða sjúkrahússlegu og skildu eftir sig feikna ör, en núna koma menn út samdægurs með lítinn nettan plástur yfir 2cm skurði. Tannlæknirinn hins vegar mætir til leiks með olíubor og krókstjaka.
Mér er skemmt.

Fyrir hönd manneldisráðs Ísafjarðar

Siggi

Dauður maður nálgast.

2005-08-15T20:18:00.000-07:00

Ég horfði á myndina "Dead Man Walking" rétt áðan og hún ýtti svo við mér að ég gat ekki orða bundist.

Dead Man Walking.
Er ég vakna að morgni, ég veit ég mun deyja.
Enginn er hjá mér, að hlusta á mig
svo mér er hollara að þegja.

Ég les gamlar bækur en finn engin svör
Þú sérð það ekki utan á mér,
en hið innra ber ég ör.

Ég veit að vonin sem þú áttir, hún brást.
Ég hef aldrei verið góður maður,
þrátt fyrir þín ást.

Hatur og ofsi hafa markað mína slóð.
Ég hef sært og ég hef drepið,
hendur mínar flekkar blóð.

Nú er dauðinn nálgast, hægt , svo hægt
ég kvíði engu, en vona að dauði minn
fái hatrið lægt.

Loks er hún komin, mín hinsta stund.
Ég kveð rólegur, því nú kem ég,
Guð minn á þinn fund.

Úr afkimum örvæntingarfullrar sálar.

2005-08-11T10:07:00.000-07:00

Í þjóðfélagi nútímans eru allmargir sem þjást ýmist af örvæntingu eða geðveiki, nú eða bara hvorutveggja. Menn fyllast örvæntingu vegna óttans um að verða geðveikir og verða geðveikir í örvæntingarfullum tilraunum til að forðast það að sýnast örvæntingarfullir. Út á við virðist sem að allir hafi áhyggjur af öllum öðrum en sjálfum sér en undir niðri ólga áður nefnd fyrirbæri.

Sjálfur held ég í örvæntingu í vonina um að ég sé geðveikur.

Lifið heil

Siggi

Rómantískur aulabárður.

2005-07-14T19:42:00.000-07:00

Ég hef oft lesið skrif eftir aðra þar sem menn eru voðalega málefnalegir eða gáfulegir. Oftar en ekki hugsa ég með mér; ég vildi óska að ég gæti skrifað svona. Menn skrifa langa og lærða pistla um hin og þessi þjóðmál og pólitík, og allir hafa sterkar skoðannir og eru duglegir við að setja þær fram. Ég er hins vegar hálfgerður fáviti. Ég hef enga lausn hvað varðar framtíð landbúnaðar á Íslandi, eða hvernig á að bjarga hinum dreifðu byggðum. Ég hata ekki Bandaríkjamenn eða Sjálfstæðisflokkinn. Ég get umborið Össur og Ingibjörgu og svona mætti lengi telja. Ég á eina konu, eitt barn og annað á leiðinni, tvo hunda og kött. Ég borga 1000 kr á mánuði í UNICEF og finnst ég vera að gera gagn í heiminum. Ég trúi því virkilega sem skáldið sagði hérna um árið: "All you need is love" Ég er ábyggilega rómantískur.

Gott að hafa boltann maður!

2005-06-06T11:44:00.000-07:00

Fór á knattspyrnuleik á laugardag. Alheimsskandall að við skildum ekki skella Ungverjum. Nenni svo sem ekki að fjölyrða um þennan leik. Vafalaust margir aðrir búnir að útmála allt það sem fram fór. Ég ætla þó að útnefna mann leiksins en hann sat hægra megin við mig í næstu röð fyrir neðan, nokkrum sætum frá. Maður þessi var augljóslega mikill áhugamaður um knattspyrnu og ákafur stuðningsmaður íslenska landsliðsins. Í hvert skipti sem ungverjar komust nálægt boltanum æpti þessi blessaði maður ,,Taka svo af honum/þeim boltann. Ákveðnir Íslendingar!" Ég held satt að segja að það eina sem hann vissi um fótbolta hafi verið að það er ekki verra að hafa boltann öðru hvoru. Þessi náungi var náttulega bara snilld.

Ég fer svo aftur á völlinn á miðvikudag og hlakka bara nokkuð til þess.

Annars er ég bara á fullu að mála og standsetja húsið mitt, ef einhvern langar að koma og hjálpa mér þá er bara að hafa samband.

Fever; what a lovely way to burn...

2005-06-01T18:02:00.000-07:00

Það er talið að mér sé heitt. Alveg er það með eindæmum undarlegt hvað mér verður alltaf skelfilega heitt um leið og það sést aðeins til sólar. Ég er reyndar vel einangraður, að innann með speki og utan með feldi en samt... Ég gekk meira að segja svo langt að raka mig alveg inn að kinnum og höku í von um ofurlítinn svala en allt kom fyrir ekki. Á hinn bóginn má geta þess að ég er orðinn svo brúnn að ég er allt að því sætur...

Í hitakófi

Siggi

Nútíminn er trunta...

2005-05-12T16:52:00.000-07:00

Ég er hinn fullkomni nútímamaður. Ég hef aldrei nokkurn tíman getað tollað í tískunni en núna þegar allt er í tísku og allt er leyfilegt þá er þetta allt að ganga upp hjá mér. Í dag er kúl að vera svona metro maður. Ég sem lít út eins örlagaverkamaður, sérsniðinn í heilalausa erfiðisvinnu, vinn þess í stað á leikskóla. Ég heilsa vinum mínum með kossi á kinn og hrósa þeim fyrir að hafa lagt af. Núna um daginn sagði ég vinnufélaga mínum að ég myndi alveg hugleiða að sofa hjá manninum hennar ef ég væri ekki frátekinn.

Auk þessa hef ég tekið upp á því á efri árum að klæða mig eins og unglingur, spá í útliti mínu og stunda líkamsrækt( að vísu ekki með merkilegum árangri en samt). Ég sem alltaf hef verið svo hrikalega gamaldags er næstum kominn í hring og orðinn að tískuljóni.

Þakka þeim sem hlýddu.

Grr húbba hviss

2005-05-06T10:08:00.000-07:00

Vúff hvað það er orðið langt síðan að ég hef skeiðst fram á ritvöllinn. Fjarvera mín frá bloggheimum orsakaðist af búslóðarflutningum og skorti á uppsetningu tölvunnar. Nú er það frá og kominn tími til að tjá sig um eitt og annað. Fyrst ber að nefna skemmsta sumar í manna minnum. Það sumraði vel hér í nokkra daga en þá tók við snjókoma og fimbulkuldi. Undirritaður þjáist af innflúensu, lungnakvefi, sótthita, malaríu og astma. Þetta hefur verið viðvarandi ástand síðan ég fór að mæta næsta nakinn í vinnuna því það er jú komið sumar samkvæmt dagatalinu.

Þessu næst hyggst ég birta lista yfir helstu afrek mín síðan ég bloggaði síðast: 1......?

Það var og, búinn að vera æði rólegur í tíðinni. Ég kýs að telja búslóðaflutninga mína og þá sem ég tók þátt í með systur minni ekki til afreka, þar sem að ég hef flutt svo margar búslóðir að slíkt telst vart til tíðindi lengur. Þá eru ýmis önnur fréttnæm atriði enn á umræðustigi og verður gert opinbert um þau síðar. Ég get þó upplýst það að mér hefur verið boðið að gerast heiðursmeðlimur í breska verkamannaflokknum og er ég að íhuga það núna.

Hilsen Siggi

Eins dauði er annars brauð

2005-04-03T16:29:00.000-07:00

Þegar kristur lést varð líkami hans að brauði sem fermingabörn sporðrenna ótt og títt um þessar mundir. Ég fór í fermingarveislu hjá frænda mínum í dag, mæli ekki sérstaklega með þessum veisluhöldum. Það er hávaði og læti, virðulegar húsmæður fara yfir um af stressi, og til að kóróna alla vitleysuna sér ekki vín á nokkrum manni. Það hlýtur að vera skárra að vera fullur við þessar kringumstæður, einkum og sér í lagi ef maður er sjálfur að fermast. Öll fermingarbörn á blindafyllerí, það er mín stefna í þessum málum.
Annars er þetta orðinn hálfgerður farsi. Í gamla daga þegar ég fermdist var maður litinn hornauga fyrir að viðurkenna þá einföldu staðreynd að allt væri þetta gert gjafanna vegna. Jafnaldrar mínir kepptust við að belgja sig út af trúarhita og sama má segja um foreldra, kennara og vitaskuld klerkana. Í dag er unglingum klappað á bakið fyrir að sýna þetta mikla viðskiptavit. Einn ungur maður sem ég þekki tók svo djúpt í árinni að segjast ætla að láta ferma sig að ári vegna þess að hann fengi hvergi annarsstaðar jafn hátt tímakaup.
Eru ekki kirkjan og trúin orðin hálfgerður dragbítur á fermingum? Maður spyr sig.
Spurning um að færa fermingaraldurinn upp í 17, þá gætu allir fengið bíl í fermingargjöf.

"I wish I was 18 again"

2005-03-11T16:43:00.000-08:00

Ég hefi komist að því að ég er kominn yfir hæðina. Fór í leikfimi í gær, er með harðsperrur í dag. Ég er vægast sagt í hrikalega lélegu formi. Sú tíð er liðin að ég geti brosað yfirlætislega að þeim sem gera armbeygjur á hnjánum. Sú tíð er liðin að ég geti rennt mér niður í splitt eða spíkat eða hvað þetta nú kallast. Sú tíð er liðin að ég geti hoppað og skoppað út um allt án þess að eiga það á hættu að það líði hreinlega yfir mig. Minn tími er liðinn... Maður er náttulega ekki 18 lengur...

Magnvana kveðja

Siggi

Papar* og önnur fyrirbrigði.

2005-02-15T12:57:00.000-08:00

Það var svo gaman hjá mér á laugardagskvöldið og langt fram á sunnudagsmorgun, að ég hef ekki komið mér að því að skrifa um það fyrr en nú.

Ég fór sem sagt á ball með pöpum og þeir trylltu lýðinn fram yfir þrjú að nóttu. Ég dansaði eins og óður armeni á sáttafundi. Menn voru almennt í góðu standi og ekki með nein leiðindi. Einn hortittur var þó með moðreyk og dónaskap við kvenfólk. Ég varp honum til hliðar og var málið þar með úr sögunni. Ég hitti marga fornvini þarna á ballinu og voru það fagnaðarfundir. Ég hitti t.a.m. Gauja Magg og Jón Heiðar, einnig var þarna maður sem mætti á ball íklæddur lopapeysu og með prjónahúfu. Ég gekk umsvifalaust að honum og handsalaði við hann eilífa vináttu.

Sunnudagurinn var aftur ekki alveg jafn fyndinn, ég þurfti að fara í afmælisboð hjá frænda mínum klukkan 1500 og ég var þuuuuuuunnur. En þetta blessaðist allt saman, mæli þó ekki með þessu.

Nú er vinnuvikan vel á veg kominn og ég tóri enn, vona að svo verði enn um sinn.

*(úr lat. popa: faðir) írskir einsetumunkar sem talið er að hafi sest hér að á 7.-9.öld

Tíminn líður hratt....

2005-02-12T10:11:00.000-08:00

Það lítur helst út fyrir að það hafi hlaupið heldur betur á snærið hjá mér. Ég er núna nýkominn úr baði og í þann mund að fara að koma mér í gírinn fyrir kvöldið. Það stendur til að bregða undir sig dansfætinum við undirleik Papanna, þeirrar alindælu hljómsveitar. Eins og þetta væri ekki nóg til að gleðja mitt litla hjarta, þá komu þeir Davíð og Heiðar í heimsókn í gær og gerðum við áhugverða för á eitt af öldurhúsum Akraness. Það er alveg lygilegt hvað það næst upp mikill stemming á svona stað með því að dúndra afgömlum rokkslögurum yfir sauðdrukkinn almúgann. Við misstum okkur gjörsamlega í trylltum dansi við lög eins og "Livin' on a prayer"með Bon Jovi, "Final Countdown" með Europe og "Gleðibankinn". Þvílík hamingja.
Það er ennfremur áhugavert að fylgjast með því hvað fólk tekur einhvernveginn miklu meira pláss en ella þegar það er drukkið.

Hanellaha

2005-02-06T14:31:00.000-08:00

Allir hafa gott af því að hvíla sig öðru hverju. Um helgina fórum við hjónin ásamt börnunum og vini okkar í sumarbústað. Við dvöldum þar í góðu yfirlæti og í algerri leti. Drukkum vín, borðuðum góðan mat, fórum í heita pottinn og spiluðum tölvuleiki. Þetta borgar sig öðru hvoru....

...ég er heimskur, og sjúkur...*

2005-01-31T17:56:00.000-08:00

Þvílík leiðindi. (Nú ætla ég aðeins að væla og vorkenna sjálfum mér) Ég er búinn að vera veikur síðan á föstudag. Þetta gengur engan veginn upp. Það er nógu mikið rugl að vera veikur en að þurfa að fórna helgi í það, slíkt tekur engu tali. Ég ætlaði að ná þrennunni um síðustu helgi. Fara þriðju velheppnuðu ferðina í röð til höfuðborgar mannanna en af því varð ekki. Ég lýsi hér með frati á öll veikindi.

En að öðrum og skemmtilegri fréttum. Þar sem að Bubbi Mortens hefur augljóslega tapað glórunni hef ég neyðst til að leita mér að nýrri fyrirmynd í lífinu. Þessi leit hefur borið mig um víðan völl og hef ég ,,mátað" hinar ýmsu fyrirmyndir. Þar á meðal má nefna: Shrek(úr samnefndri teiknimynd) en það gekk ekki upp af augljósum ástæðum. Hagrid(úr Harry Potter) en ég reyndist of lítill til þess. Þar næst mátaði ég David Beckham(knattspyrnugoð) en nei, ég er of stór, of sætur, of lélegur í fótbolta... En svo hitti ég á það... The Rock. Fyrrverandi glímukappi sem vinnur nú fyrir salti í grautinn með því að leika í bíómyndum. Þar er kominn kappi sem vert er að reyna að líkjast. Hávaxinn, herðabreiður og niðurmjór. Vöðvamikill, dökkur á húð og hár. Hann hefur karlmannlegt andlit, svipmót hans lýsir í senn hörku og festu en jafnframt viðkvæmni. Svona ætla ég að verða þegar ég verð orðinn stór.

Kærar kveðjur

Siggi ,,Klettur"

*Nirvana

Ég veit hver ég er, vegna þess að ég lagði mig fram um að komast að því.

2005-01-25T16:14:00.000-08:00

Skömmu eftir að ég hafði skrönglast á fætur í morgun kveikti ég á sjónvarpinu til að njóta félagsskapar Heimis og Ingu yfir seríosinu. Þetta er svo sem ekki í frásögur færandi þar sem ég gera slíkt hið sama næstum alla morgna. Þegar fréttir voru lesna sá ég renna yfir skjáinn texta sem hljóðaði upp á að eftir 10 ár, ef ég man rétt, gæti Ísland verið orðið óbyggilegt vegna loftslagsbreytinga í heiminum. Ég kæri mig ekki um að hugsa þá hugsun til enda hvað yrði um mig ef satt reynist. Ég veit hver ég er, og veit að það er enginn hætta á að ég þrífist annarsstaðar en á fósturjörðinni. Því bið ég þess vinir mínir að ef til kemur, þá verði mér komið fyrir á háum tindi, þar sem ég get horft út yfir eyjuna mína. Þar vil ég standa uns hold mitt verður að dufti. Ég vil sjá með tárbólgnum augum er land fer í eyði. Með síðasta andvarpi mínu mun ég kalla út yfir hjarnið: ,,Taktu við mér aftur, móðir mín"

Íslandi allt.

Maðurinn er eina skepnan sem roðnar-

2005-01-20T15:48:00.000-08:00

eða hefur ástæðu til þess*
Það kemur mér alltaf jafn mikið á óvart, hvað okkur mönnunum er það einstaklega vel í lófa lagið að flækja hlutina. Mörgum virðist það gersamlega um megn að láta bara vaða, framkvæma og hugsa svo um afleiðingarnar á eftir. Þetta virðist sérstaklega eiga við um samskipti okkar við hitt kynið. (Nú er ég ekki að tala um þetta lið sem ríður öllu sem hreyfist og heldur að það sé að lifa lífinu í botn, heldur fólk sem er að leita eftir eðlilegum samskiptum við aðila af hinu kyninu.) Vinur minn einn, sem ég kýs að nafngreina ekki að svo stöddu er mjög illa haldinn af þessum kvilla. Öll hans saga í kvennamálum er á sömu bókina. Hann hittir stelpu, það hitnar á milli þeirra, hitinn helst sá sami í óratíma, það byrjar að kólna, þau verða vinir da da da.
Þetta er ekki eðlilegt. Svona lagað gengur ekki upp, ef þetta væri reynt úti í náttúrunni færi ekki vel. Tveir apar standa t.a.m. ekki í fjóra, fimm mánuði og glápa á hvern annann, veifandi og gefandi allskonar merki og hætta svo bara við allt saman, kvenapinn fer að reyna við annann karlapa og fyrri karlapinn að spá í það með vinum sínum af hverju aldrei gangi neitt upp hjá honum.

Góðar stunur.

*Mark Twain

,,Þú þarna, þýski hattari!"*

2005-01-17T13:23:00.000-08:00

Tilefni þess að ég brest á með skrifum í dag er nokkuð einfalt. Ég hefi ákveðið að lýsa ánægju minni með höfuðborg mannanna.(les. Reykjavík.) Þar virðist vera að finna allt það sem saklaus sveitapiltur(les. ég) þarf á að halda. Eins og glöggir lesendur muna var ég á ferðinni hér fyrir skemmstu að dásama sögusýningu í perlunni og hefur fleira á daga mína drifið.
Ég fór til höfuðborgarinnar síðastliðin laugardag til að láta gamlan draum rætast. Ég lét húðflúra mig og hef þannig skipað mér á stall með helstu töffurum landsins, eins og Bubba, Einari Ágústi og að ógleymdum Magga vini mínum...
Að öllu gamni slepptu þá tel ég þetta hafa verið mjög jákvætt framfaraskref hjá mér. Það er mikilvægt að menn láti drauma sína rætast, séu þeir innan siðsamlegra takmarka. Ef helsti draumur minn hefði verið að raka á mér botninn og búa til þrykkmyndir með honum, þá...
Þá hefði ég sennilega verið löngu búinn að því.
Lifið heil...

*Fjodor Dostojevskí; Glæpur og refsing.

1.Hillingar

2005-01-04T15:58:00.000-08:00

Kallið mig Ísmael!1

Það brast á með Reykjavíkurför hjá mér í gær. Ég fór með hinum konunum í vinnunni í fræðsluferð í Leikskóla Reykjavíkur. Sú heimsókn skyldi lítið eftir sig (held meira að segja að ég hafi sofnað undir fyrirlestrinum), þannig að ekki er vert að gefa henni frekari gaum. Hins vegar var okkur boðið á sögusýningu í Perlunni. Þar hafa nokkrir undarlega eljusamir einstaklingar komið á fót magnaðri sýningu sem ég kvet alla til að kynna sér. Nenni svo sem ekki að fjölyrða um kvikindið en bendi á að þarna má m.a. sjá berbrjósta konu, dauðan gaur, annann hálfdauðann og einn feitan. Það gerist ekki betra!!! Til þess að kóróna allt saman fær maður svo ferðageislaspilara til afnota þar sem maður getur hlustað á sögulegt ágrip þeirra atriða sem tekin eru fyrir á sýningunni.

1 MOBY DICK

margt dregur til þess Aþenumenn,

2005-01-02T16:10:00.000-08:00

að ég læt það ekki á mér festa, sem hér er orðið, að þér hafið dæmt mig sekan.1
Líkast til væri við hæfi nú í upphafi árs að líta aðeins yfir farinn veg og gaspra síða eitthvað um að líta björtum augum til framtíðar og annað í þeim dúr... þannig að ég held ég láti það alveg ógert.
Hugleiðing: Ef þið fynduð mig í náttúrlegu umhverfi mínu, þar sem ég skýst milli snjóskafla og grásvartra steina sem stinga sér upp úr snjóbreiðunni, og sæjuð nekt mína með berum augum, mynduð þið ennþá virða mig? Eða myndi innrætt siðferðiskennd ykkar þvinga ykkur til að líta undan, hrista hausinn og kúgast? Þið sem nú fallið á hnén frammi fyrir mér og færið allar þær fórnir sem ég fer fram á, þið sem tilbiðjið mig í algerri blindni, myndi nokkurt ykkar líta við mér ef þið vissuð að ég hef ekkert raunverulegt vald? Ég fel mig miskunnsemi ykkar á vald. Fari svo sem fara skal...

1 málsvörn Sókratesar

...og meðhjálparinn átti gráan hatt,

2004-12-27T15:44:00.000-08:00

en notaði hvítan við vinnu sína.
Ég er ekki viss um að ég eigi mjög marga vini eftir, þar sem ég hundsaði þá flesta í jólaösinni. Engin jólakort ekki einu sinni SMS. Þetta er býsna lélegt, meira að segja á minn mælikvarða. Ég biðst auðmjúklega afsökunar á framferði mínu og lofa bót og betrun.
Ég var í Grindavík á aðfangadag og jóladag. Slapp þaðan naumlega því bæjarbúar höfðu tekið gríðarlegu ástfóstri við mig. Reyndar varð þeim svo mikið um brotthvarf mitt að það brutust út óeirðir í bænum. Kveiktir voru eldar hér og þar og neyddust lögregluyfirvöld til að kalla út liðsauka í formi bandarískra hermanna frá Keflavík. Í fréttum sjónvarps mátti svo sjá grátbólgna Grindvíkinga, yfirkomna af sorg, veitast að laganna vörðum.
Ég hafði hins vegar samband til Grindavíkur og hét því að koma aftur fljótlega á nýju ári og féll þá allt í ljúfa löð.
Áramótin nálgast nú óðfluga. Sjálfur hyggst ég fagna þeim með nokkrum vinum mínum hér á Skipaskaga. Ég bendi þeim sem vilja njóta samvista við mig að hafa samband.
Góðar stundir.

uPPGJÖR

2004-12-20T07:30:00.000-08:00

Jæja þá er það helgaruppgjörið.
Við Ragnar héldum veislu að heimili hans á Laugardag. Skemmst er frá því að segja að báðir viðstaddir skemmtu sér stórvel. Við horfðum á knattspyrnu og kneifuðum öl. Við horfðum reyndar líka á býsna vafasamt myndefni en lögfræðingar mínir hafa ráðlagt mér að tjá mig ekki meira um það.
Í gær sunnudag lagði ég leið mína í höfuðborgina og sótti heim þá pörupilta Davíð og Heiðar. Við Davíð tókum þá undarlegu ákvörðun að fara að sturta í okkur bjór á sunnudagskvöldi. Varð af þessu hin besta skemmtun sem náði hámarki í snjókasti laust fyrir klukkan tvö að nóttu.

Ég vil nota tækifærið og óska vinum mínum til hamingju með afburðaslaka frammistöðu um helgina. Þið eruð allir aular en ég ann ykkur samt.

Loksins loksins

2004-12-18T16:26:00.000-08:00

Þá er maður loksins byrjaður að taka þátt í þessu. Þvílík hamingja!!!